Thanks him, life has become better 16

Kompletnie nie wiedziałam co on ma na myśli mówiąc, że wszystko się wyjaśni. Byłam po prostu na niego zła, ciągle gdzieś znikał na cały dzień i wracał bardzo późno. Chciałam jak najszybciej wracać do Seulu.

Rano, ku mojemu zdziwieniu, Minho jeszcze spał. Wstałam jako pierwsza. Ubrałam się i poszłam na spacer. Przeszłam prawie pół Krakowa, w końcu zachciało mi się jeść i poszłam do domu zjeść śniadanie. Choi razem z mamą rozmawiali, gdy weszłam do salonu, milczeli. Mama przywitała mnie tylko uśmiechem. Zrobiłam sobie śniadanie i poszłam się spakować, chciałam jeszcze dziś wracać do Korei. Mój narzeczony wszedł zdziwiony do pokoju.

-Dlaczego się pakujesz ?
-Chcę jak najszybciej wrócić do Seulu ! - odpowiedziałam
-Dobrze....

Minho o dziwo się zgodził, pomógł mi się pakować, a potem razem ze mną pojechał kupić bilety. Samolot do Paryża mieliśmy za 3 godziny. Moja mama nie pozwoliła Camillie z nami lecieć, Chanyeol też chciał zostać, niestety nie mógł zostawić zespołu. Dogadaliśmy się, że Camillie przyleci do Korei jak tylko poprawi oceny i zakończy 2 klasę liceum. Czyli przyleci w lipcu.

Zjedliśmy jeszcze obiad i moja mama odwiozła nas na lotnisko. Pożegnaliśmy się i wylecieliśmy. Choi milczał.....

-Dlaczego tak ciągle znikałeś ?
-Dowiesz się w Seulu – odpowiedział z uśmiechem

Domyśliłam się, że szykował jakąś niespodziankę, ale przez telefon i w polskich sklepach ? Całą podróż rozmawialiśmy. W końcu dolecieliśmy do Paryża i przesiedliśmy się na samolot do Korei. Ten lot strasznie się wydłużał, byliśmy już zmęczeni podróżą, gdy już przybyliśmy na miejsce czekał na nas samochód. Niestety nie było w nim nikogo znajomego. Za kierownicą siedział wysoki mężczyzna o ciemnych włosach. Najpierw odwieźliśmy Chanyeola, a potem...

Nie pojechaliśmy jak zazwyczaj do domu lśniących. Pracownik SM, zawiózł, nas pod wielki dom. Byłam zaskoczona !

Wzięliśmy walizki i weszliśmy do budynku. Choi przytulił mnie najpierw, a potem namiętnie pocałował.

-I jaki podoba ci się ?
-T... tak ! Ten dom.... jest cudowny !!

Mój narzeczony się wyszczerzył, wziął mnie za rękę i zaczął oprowadzać po willi. Wszystkie pomieszczenia był takie duże. Nasza sypialnia i pokój dla naszego dziecka były prześlicznie zaprojektowane. Z tyłu domu, był wielki ogród.

Po 'zwiedzaniu', zabraliśmy się za rozpakowywanie walizek i toreb. Wtedy przypomnieliśmy sobie o prezentach od mojej mamy. Ja dostała przepiękną kwiecistą sukienkę, Minho nową skórzaną kurtkę, a nasze dziecko- tonę pluszaków i dwie książeczki, oczywiście po polsku. Domyśliliśmy się że te 4 torby to „upominki” dla lśniących :D

Wiem, że za krótkie -,-

Przepraszam, teraz ChisanaSekai mnie zabije xd

^^

Dobrze, A teraz się trochę schytrzę ^^

Chcę od was jakieś oznaki życia, w komentarzach !

Wydaje mi się, że pisze tylko dla ChisanaSekai i Chanyeol lover.
Nie wstawię, następnego rozdziału, dopóki nie dostanę przynajmniej 4 komentarzy !


Pozdrawiam  기회.

Thanks, him life has become better 15

Po długiej drodze, dotarliśmy na miejsce,a mianowicie na lotnisko Roissy-Charles de Gaulle. Były tam straszne tłumy. Wsiedliśmy w 3 do prawie jeszcze pustego samolotu. Wygodnie się usadowiliśmy i czekaliśmy na odlot. Minho wydawał się strasznie zdenerwowany, choć do końca nie wiedziałam o co mu chodzi. Co chwila odbierał jakieś sms-y i telefony. Podejrzewałam, że to pewnie lśniący już się o niego martwią. Po 2 godzinach lotu byliśmy już w Krakowie. Mama od razu podbiegła do nas, zaczęła nas witać. Po chwili, zabrała nas do samochodu i zwiozła do naszego rodzinnego domu. Wszystko stało na swoim miejscu. Razem z Choiem wnieśliśmy walizki i torby do mojego pokoju i poszliśmy zjeść obiad. Było już około 17 kiedy mama zapukała do drzwi. Siedziałam razem z Minho w moim 'zakątku' (pokoju). Usiadła koło nas, najpierw wręczył mi dwie wielkie torby i jeszcze pięć takich dla mojego chłopaka. Niestety nie pozwoliła nam teraz tego otwierać. Oznajmiła także, że razem ze mną jutro pójdzie na badanie USG. Byłam zaskoczona.

Rano, gdy się obudziłam Choia nie było w domu. Tylko moja mama, siedziała w salonie i czytała jakąś gazetę.

Ja poszłam do kuchni i zrobiłam sobie śniadanie. Wlałam do szklanki mój ulubiony pomarańczowy sok, którego tak brakował mi w Seulu i usmażyłam jajecznicę. Od razu po posiłku mama kazała mi się pośpieszyć, bo na 10 mamy do lekarza. Szybko pobiegłam się przebrać i nałożyć lekki makijaż.

Po 15 minutach byłyśmy już w przychodni. Trochę się denerwowałam. Pani, która nas przyjmowała, była bardzo miła. Dała mi dużo rad i ujawniła płeć naszego dziecka ( dowiecie się potem). Po wizycie udałam się z mamą do galerii, na małe zakupy. Oczywiście ona za wszystko płaciła. Kupiłyśmy dużo ubranek i śpioszków dla maleństwa. Potem   udałyśmy się już do domu. Byłyśmy bardzo głodne. Camillie o dziwo przygotowała nam obiad.

Niestety Minho jeszcze nie wrócił do domu. Martwiłam się o niego. Nie odbierał nawet telefonu. Musiałam coś zrobić.... Wyszłam z domu i zaczęłam się rozglądać po okolicy, nigdzie nie było widać jego samochodu. Poszłam w kierunku centrum, w końcu znalazłam go wchodził do sklepu z meblami. Podbiegłam do niego. Był zaskoczony.

-Co ty tu robisz ?! - krzyknął Choi
-Szukam ciebie, kochanie . - odparłam

Chłopak nie wiedział co odpowiedzieć. Spytał tylko jak było u lekarza, jakie są wyniki. Ogólnie wydawało mi się, jakby nie chciał mnie widzieć, ani znać. Odwróciłam się i poszłam do domu. Nawet nie próbował mnie zatrzymywać...

Gdy weszłam do domu, mamy nie było. Pewnie wszyła do sklepu. Z pokoju Camillie, cały czas dochodziły odgłosy śmiechu. Siedziała zapewne z Chanyeolem. Zrobiłam sobie kawę i zamknęłam się w swoim pokoju. Wydawał mi się strasznie mały. Kompletnie nie wiedziałam co mam robić, mój laptop zostawiłam w Korei, jak i wszystkie książki. W ogóle inaczej planowałam ten wyjazd....

Miałam go spędzić z Minho, a nie samotnie w czterech ścianach. Przypomniało mi się stare czasy, gdy miałam lekką depresję, po rozstaniu z Victorią. Zastanawiałam się gdzie ona teraz jest. Godziny płynęły,hciało mi się strasznie spać, jednak postanowiłam, że będę czekać na Choia. Minęła 24 jego nadal nie było. W końcu około 1 usłyszałam kroki. Do pokoju, wszedł po cichu. Uśmiechnął się do mnie, ja jednak wymusiłam tylko sztuczny uśmiech.

-Gdzie byłeś ?- zapytała

Mój narzeczony milczał, udawał, że nie słyszał mojego pytania.

Prosił mnie tylko o cierpliwość, powiedział, że niedługo wszystko się wyjaśni.

Przepraszam, że taki, krótki. Następny postaram

się napisać dłuższy :)

Thanks him, life has become better 14

Dzisiejszego dnia dobry humor dopisywał wszystkim członkom domu. Rano po śniadaniu Choi zabrała mnie na zakupy. Chcieliśmy kupić łóżeczko dla dziecka. Diva oczywiście koniecznie chciał jechać z nami. Uważał, że pomoże w wyborze koloru. Po dwóch godzinach chodzenia wybraliśmy odpowiedni kojec.

Około 12, wróciliśmy na obiad do domu lśniących. Onew bardzo się postarał. Posiłek był przepyszny. Niespodziewanie zadzwoniła moja mama. Powiedziała, że chcę się z nami spotkać. Camillie musiała obowiązkowo z nami lecieć. Dziewczyna niestety protestowała polubiła życie w Seulu. Nie chciała rozstawać się z Chanyeolem. Minho pojechał na lotnisko, kupić trzy bilety na samolot do Francji. Ja razem z siostrą pakowaliśmy rzeczy do walizek.

Dopiero wieczorem mogłam spokojnie posiedzieć w ogródku. Przytuleni siedzieliśmy na trawie. Było cudownie. Zresztą jak zawsze :)

Około 22 poszliśmy wziąć wspólną kąpiel. Rano obudził mnie Choi. Pocałował namiętnie na przywitanie. Po wspólnym śniadaniu z SHINee, musieliśmy jechać na lotnisko. Nie chcieliśmy się spóźnić. Właśnie wtedy zorientowaliśmy się, że nie ma z nami Camillie. Domyśliliśmy się, że może być u Chanyeola. Zostało 10 do odlotu. Minho zadzwonił do Kai'a okazało się, że tam jest. Poprosiliśmy by ktoś z EXO jak najszybciej przywiózł ją na miejsce.

Niestety nie przyjechała sama.

-Chanyeol leci z nami ! - oznajmiła Camillie
-Ale, nie mamy czwartego biletu, a samolot odlatuje, za chwilę – odparł Minho

Chłopak mojej siostry wyciągnął z kieszeni bilety. Zatkało nas. Poszliśmy pośpiesznie przodem. Na szczęście zdążyliśmy na samolot. Po 5 godzinach lotu byliśmy we Francji. Kupiliśmy bilety na samolot do Polski, niestety okazało się, że najbliższy samolot odlatuje dopiero jutro.

Wzięliśmy taksówkę i zajechaliśmy pod najdroższy hotel w całym Paryżu. Minho poprosi o 2 dwó osobowe pokoje. Camillie dostała kartę do apartamentu i od razu pośpieszyła w tamtym kierunku.

My także z Choiem udaliśmy się do naszego pokoju. Apartament był wielki. Na środku pokoju stało gigantyczne łóżko. Widok z balkonu był cudowny. Do wieży Eiffla mieliśmy zaledwie kilka metrów. Minho najpierw zaproponował mi romantyczną kolację, a potem spacer po mieście. Zgodziłam się.

Wróciliśmy około 24. Znów wzięliśmy wspólną kąpiel i poszliśmy spać. Rano zerwaliśmy się z łóżka. Moja mama zadzwoniła

-O której będziecie w Polsce ?- zapytała
-Za około 2 godziny mamy samolot do Polski. Czyli w Krakowie będziemy za 5 godzin .
-Dobrze córciu, będę czekać na was na lotnisku około 15.
-Dobrze – odparłam

Rozłączyłam się i rzuciłam telefon na łóżko

-Kto dzwonił ? - zapytał zaspany Minho

-Moja mama....

Pocałowałam Choia w policzek i poszłam do łazienki. Wzięłam prysznic, ubrałam się , pomalowałam się i zrobiłam koka.

-Ślicznie wyglądasz !

Mój narzeczony przytulił mnie, delikatnie dotknął mojego brzucha i  poszedł do łazienki, a ja w tym czasie pościeliłam łóżko i poszłam do Camillie. O dziwo oni byli już gotowi. Siedzieli przytuleni do siebie.

-Hej ! - powiedziałam
-Cześć …. - odparła moja siostra
-Za chwilę mamy śniadanie, więc możecie już schodzić na dół... - odparłam i wróciłam do swojego pokoju.

Poszłam już razem z Minho na dół do restauracji. Zamówiliśmy jedzenie i usiedliśmy do stolika.

Po 15 minutach musieliśmy wracać na górę po swoje rzeczy. Wyszliśmy z hotelu i pojechaliśmy na paryskie lotnisko. 

Pozdrowienia dla Chanyeol lover. i ChisanaSekai ;3

Dziękuję za wszystkie komentarze, choć nie ma ich za dużo. 
Wydaje mi się, że pisze tylko dla kilku osób....

Thanks him, life has become better 13

Menadżerką okazała się miła dziewczyna. Była w naszym wieku, kobieta miała brązowe włosy. Ubrana w granatową marynarkę i jeansowe rurki.Zaprosiła nas do swojego gabinetu i zaproponowała kawę. Nie chcieliśmy nic do picia, byliśmy po prostu zdenerwowani.
- Dzień dobry. Nazywam się Yurokushi. - powiedziała z lekkim uśmiechem.
Po godzinie wyszliśmy z pokoju ze złą wiadomością. Minho w ciąg tygodnia musiał zadecydować, rozstać się ze mną ( zostanie w zespole) albo porzucić pracę. Przed wejściem do wielkiego wieżowca. Choi przytulił mnie i odszedł z ponurą miną. Rozumiałam go, miał do podjęcia trudną decyzję. Poszłam do Yuki. Niestety nie było jej w domu..
Nie wiedziałam gdzie miałam się podziać. Minho chcę być sam, musi to wszystko dokładnie przemyśleć. Postanowiłam, żę pójdę do parku. Było około 23, chodzili tam tylko pojedynczy ludzie, albo grupka meneli. Nie zaczepiali mnie...
Usiadłam na ławce. Wielkie drzewo rzucało na mnie cień i prawie nikt mnie nie zauważał. Wyjęłam z torebki dawno nie używane słuchawki. Włączyłam pierwszą lepszą piosenkę EXO. Tak spędziłam dobre kilka godzin. Cały czas rozmyślałam nad czymś..
Około 2 dostałam sms-a od Minho - "Gdzie jesteś ?". Nie zdążyłam mu odpisać, usłyszałam czyjeś kroki, a potem znajomy głos Choia. Wstałam i podeszłam do niego.
-Kate, to jest dla mnie trudna decyzja.
Dla Minho zaczęły płynąć łzy po policzkach.
- Muszę, odejść z pracy. Nie chcę cie zostawiać. Jesteś dla mnie najważniejsza
Ja też zaczęłam płakać.
- Ale....
On nie pozwolił mi dokończyć, pocałował mnie w usta, wziął za rękę i zabrał do domu. Dopiero po 3.30 weszliśmy po cichu do mieszkania. Ja od razu padłam na łóżko i zasnęłam. Byłam bardzo zmęczona. Wstałam około 12. Key powiedział mi, że Choi poszedł do biura SM.

Poszłam pod biuro. Byłam bardzo zestresowana. Co będzie jak jednak Choi nie będzie mnie chciał ? A co będzie jak jednak odejdzie z pracy ? Te pytania mnie nurtowały. Jednak zdobyłam się na spokój. Czekałam tam około 2 godzin i nagle zobaczyłam uradowanego Minho.
- I jak ? Będziesz ze mną czy zostajesz w pracy ? - strasznie się bałam, chociaż wiedziałam, że Choi ma dla mnie dobrą wiadomość.
- I to i to ! - powiedział po czym rzucił się na mnie z pocałunkiem. 
Byłam naprawdę szczęśliwa. On zresztą też.


Wróciliśmy do Lśniących ze znakomitą nowiną. Oni też się cieszyli. Nie chcieli, żeby Minho od nich odszedł, a zarazem chcieli, aby był ze mną. Uważali, że jestem jedyną właściwą kandydatką na dziewczynę. Uśmiałam się wtedy nieźle.

***

Za krótkie, a może za długie  ??

Ten rozdział jest pechowy ! Nie mogłam się do niego zabrać, aż w końcu Kamcia mi pomogła <3

Pochylona czcionka to jej część ;)

Polecam jej bloga ! 

A zaczęło się na zupie.

Nie jest w prawdzie o SHINee, ale jej opowiadania są genialne.

A co sądzicie o nowym wyglądzie bloga ? :D

Thanks him, life has become better 12

Zostawiliśmy Camillie z Chanyeolem. Obiecał, że ją odprowadzi. Natomiast Minho zabrał mnie na wieczorny spacer po mieście. Nie liczył się dla mnie świat ważny był tylko on, który trzymał mnie za rękę. Zatrzymaliśmy się księżyc świecił mocno na nasze twarze. Jego twarz zbliżała się ku mojej. Jego usta były coraz bliżej. W końcu stało się pocałował mnie. Chciałam żeby ta szczęśliwa chwila trwała jak najdłużej. Nim się obejrzeliśmy była dziesiąta....

Gdy wróciliśmy do domu Camillie jeszcze nie było. Dostałam tylko od niej sms-a, że dziś nocuje u Chanyeola. Mieliśmy cały dom dla siebie. Minho bardzo się cieszył, że będzie ojcem. Moja mama nie wiedziała jeszcze o tym..... Zamierzałam wysłać jej zdjęcie dziecka po USG. Mój brzuch coraz bardziej się powiększał. Choi obiecał, że jutro zabierze mnie na zakupy. Musiałam kupić trochę większe ciuchy. Lśniący mieli wrócić jutro. Pojechali do Pekinu na dłuższą wycieczkę i zakupy. Minho przygotował kolację, a ja w tym czasie wzięłam prysznic.

Około 9 rano moja siostra wróciła z Chanyeolem. Okazało się, że zostali dobrymi  kumplami. Chłopak bardzo polubił Camillie. Czyli zapowiadało się, że Camillie nie zamierza tak szybko wracać do Polski....

-Jedziemy z Minho na zakupy. - powiedziałam do siostry.

Przez jakąś godzinę staliśmy w korku. W sklepie były straszne  były straszne tłumy, ale i tak kupiłam kilka rzeczy. Choi zaciągnął mnie nawet do działu dziecięcego, kupiliśmy dla dziecka śpioszki, choć nie znaliśmy jeszcze płci. On bardzo chciał mieć córeczkę, ja zresztą też :D

***

Dzisiejszego dnia był koncert EXO, na który poszłam z Yuki i Camillie. Dziewczyna mówiła, że mamy bilety przy samej scenie. Około 17 wyszliśmy z domów i po 30 minutach byliśmy na wielkim placu, gdzie miała odbyć się impreza.

PO KONCERCIE...

Było świetnie ! Chłopcy dali wspaniały koncert. Zdobyłyśmy nawet ich autografy ^^. Camillie od razu pobiegła za scenę do ich garderoby pogratulować występu i także przytulić się do swojego przyjaciela. Przez całą drogę do domu moja siostra opowiadała jak on jest wspaniały.

Weszliśmy po cichu do mieszkania. Wszyscy lśniący spali oprócz mojego ukochanego, który na mnie czekał. Na przywitanie zaczął mnie czule całować. Nagle Choi odepchnął mnie

-Co się stało ? - zapytałam zdziwiona

Nie nie odpowiedział. Oddał mi torebkę i wypchnął z pokoju. Byłam zaskoczona. Poszłam do salonu. Chyba zbudziłam Key'a, bo wyszedł z pokoju u usiadł koło mnie na kanapie. 

- O co chodzi ?
-Wróciłam z koncertu, Minho mnie pocałował, a potem wywalił z pokoju. - odparłam
-Chyba wiem o co mu chodzi ...
- O co ? - zapytałam 
- Choi dziś zaprosili do biura SM, dowiedzieli się, że zostanie niedługo ojcem i ostrzegli go, że może wylecieć z  zespołu. Nie powiedział ci jeszcze ?
- Co ?! To wszystko przeze mnie ! 
Zaczęłam szlochać, wzięłam torebkę i wybiegłam z domu. 
- Kate ! Gdzie idziesz ?! Przecież jest po północy  .... - krzyknął Diva
 Zignorowałam jego krzyk. Poszłam do najbliższego kiosku i kupiłam papierosy. Skierowała się w stronę lotniska. Wyjęłam zapalniczkę i zapaliłam papierosa. Gdy byłam już w środku zrobiło mi się słabo i straciłam przytomność. Obudziłam się dopiero w szpitalu. Nade mną stało całe SHINee włącznie z Minho, Camillie i Yuki. Wypuślili mnie ze szpitala dopiero w południe. Choi wziął mnie pod rękę, po chwili zawołał go lekarz.

CHWILOWA ZMIANA NARRACJI.... 
Minho poszedł za specjalistą 
- Co się stało ? Dlaczego ona straciła przytomność ?? - zaczął wypytywać Choi 
- Pańska narzeczona próbowała zatruć dziecko dymem nikotynowym. Na razie proszę się nie martwić, z dzieckiem wszystko dobrze. Tylko nie wolno jej się truć. - odpowiedział lekarz. Chłopak podziękował za informację i pobiegł do samochodu. 



Poprosił Jonghyuna by wysadził nas na placu, gdzie był koncert EXO. Po kilku minutach wysiedliśmy z auta. Przez  jakiś czas szliśmy w ciszy, aż w końcu Choi odezwał się do mnie 
- Czyli już wiesz, że mogę stracić pracę ?
- Tak .... Poszłam na lotnisko , bo chciałam odlecieć samolotem gdziekolwiek .
- Ale, dlaczego chciałaś truć nasze dziecko ?
- Wiesz, wszystko to przemyślałem i postanowiłem, że  pójdziemy do biura SM i wszystko im wytłumaczymy. Tylko proszę nie wyjeżdżaj ! Jesteś dla mnie najważniejsza i nie mogę cię stracić.
Minho mnie przytulił i namiętnie pocałował. Zawróciliśmy i poszliśmy w kierunki domu. Wiedziałam, że jak jest cudownie to musi się coś spieprzyć, przeze mnie Choi może stracić pracę ... - nigdy sobie tego nie wybaczę.

***

Przypomniałam sobie, że muszę zadzwonić do mamy i w końcu jej powiedzieć o ciąży.Wybrałam jej numer i po chwili usłyszałam miły głos mamy.

- Cześć Kate ! Coś się stało, że nie dzwoniłaś tak długo ?

- Hej ! Tak stało się .... Jestem w ciąży z Minho. Myślałam o aborcji, ale nie pozwolił mi. Jeszcze na dodatek Choi starci może stracić pracę !

- Ojej...... Czyli nie cieszysz się z dziecka ?

- Minho i ja bardzo się cieszymy, ale...

Mama przerwała moją wypowiedź, pożegnała się  i rozłączyła.

Odłożyłam telefon i poszłam się przebrać. Za godzinę mieliśmy spotkanie z gościem z SM.

 

~

Ten rozdział zaliczam do najgorszego...

Dziękuję, za to, że to przeczytaliście ! :)

Ciekawostka: rozdział powstał w Paryżu ^^

dla poprawy humorka ♥

SHINee- Always Love

Wyjeżdżam do Paryża. Na każdy komentarz i wiadomość odpisze w wolnej chwili po powrocie :)